A mañá na enchoupa do prado

os cabalos frescos

baixo os loureiros

a súa silueta é una sombra na sombra.

 

O fume queda pendurado no lombo do monte

trenzando as chimeneas

no aire quedo.

Terra de pedra vella

de auga viva

de traxe verdescente.

 

A serra escorrega durante meses

acolle os trebons oceánicos coma si fora un cantil

enchendo de regatos lixeiramente salgados

as nosas veigas.

 

Val de Gondomar

primeiro berce do atlántico

derreadeiro fogar para meus sentidos.